Οι έμφυλες ταυτότητες πάνε θεματική εβδομάδα – Έρευνα του Πολύχρωμου Σχολείου για την εμπειρία των εκπαιδευτικών από την υλοποίηση του θεματικού άξονα «Έμφυλες Ταυτότητες» το σχολικό έτος 2016-2017

Από τα μέλη του Πολύχρωμου Σχολείου: Μαρία Πατεράκη, Φαίη Ορφανίδου, Άγγελο Σκίμπα


Σε συνέχεια της έντονης δημόσιας συζήτησης για τη θεματική εβδομάδα γενικότερα και τον άξονα των έμφυλων ταυτοτήτων ειδικότερα, το Πολύχρωμο Σχολείο έκρινε σημαντικό να διεξαγάγει έρευνα για την εμπειρία των εκπαιδευτικών από την υλοποίηση των σχετικών δράσεων. Ο στόχος ήταν να προκύψουν στοιχεία σχετικά με τους τρόπους που επέλεξαν οι εκπαιδευτικοί να επικοινωνήσουν ζητήματα που άπτονται των Έμφυλων Ταυτοτήτων, το κλίμα συνεργασίας των μελών των Συλλόγων Διδασκόντων αλλά και τη συνεργασία τους με τους γονείς/κηδεμόνες, τη γνώση και τη στάση των παιδιών, τη γνώση και τη στάση των εκπαιδευτικών, την ανάγκη επανάληψης παρόμοιων δράσεων και την ανάγκη επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών πάνω σε ΛΟΑΤΚΙ θέματα συγκεκριμένα.

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε μέσω ενός ερωτηματολογίου σε έντυπη και σε ηλεκτρονική μορφή, το οποίο ήταν διαθέσιμο, μέσω της ιστοσελίδας του Πολύχρωμου Σχολείου, από τον Μάιο μέχρι και τον Αύγουστο του 2017. Συλλέχθηκαν 45 ερωτηματολόγια, από την ανάλυση των οποίων προέκυψαν αξιοσημείωτα συμπεράσματα.

Οι εκπαιδευτικοί δεν περιορίστηκαν αποκλειστικά στο προτεινόμενο υλικό του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΙΕΠ), αλλά αναζήτησαν και άλλες πηγές. Μέσα από αυτή τη διαδικασία υπήρξε εμπλουτισμός γνώσεων, ενδυνάμωση και ενίσχυση του παιδαγωγικού ρόλου. Αν και η κινδυνολογία που επικράτησε με την ανακοίνωση της Θεματικής Εβδομάδας είχε αρνητικές συνέπειες στη στάση των εκπαιδευτικών, τελικά προκύπτει πως οι εκπαιδευτικοί είναι θετικοί στο να υπάρξουν παρόμοιες δράσεις στο μέλλον, με άλλη συχνότητα και άλλη οργάνωση, ενώ ζητούν επιμόρφωση πάνω σε ΛΟΑΤΚΙ θέματα.

Σε ό,τι αφορά τη στάση και τη γνώση των παιδιών, στοιχείο εξίσου σημαντικό, αυτό που προκύπτει είναι ότι μπορεί να μην έχουν γνώση για ζητήματα που άπτονται των Έμφυλων Ταυτοτήτων, αλλά είναι πιο ανοιχτά στο να μάθουν και, σύμφωνα με τους εκπαιδευτικούς, να εμπλακούν σε δράσεις στο μέλλον.

Γνωρίζοντας ότι η σχολική κοινότητα περιλαμβάνει και τους γονείς/κηδεμόνες, μπορεί να ήταν λίγοι οι εκπαιδευτικοί που επέκτειναν τις δράσεις και προς τους γονείς, όμως αυτοί που το έκαναν είχαν καλή συνεργασία και ικανοποιητικό αποτέλεσμα.

Έρευνα Έμφυλες Ταυτότητες - Πολύχρωμο Σχολείο 2017-2018

 

Μπορείτε να κατεβάσετε το αρχείο πατώντας εδώ

Ας καταπολεμήσουμε τον ομοφοβικό και τρανσφοβικό εκφοβισμό στα σχολεία!

Το νέο Ευρωπαϊκό έργο Combating HOMophoBic And Transphobic bullying in schools (HOMBAT) έχει ως στόχο την δημιουργία ενός αξιόπιστου και βιώσιμου πλαισίου πρόληψης και αντιμετώπισης του ομοφοβικού και τρανσφοβικού εκφοβισμού στα σχολεία σε Ελλάδα, Κύπρο και Λιθουανία.Το έργο υλοποιείται στην Ελλάδα από το ΚΜΟΠ σε συνεργασία με το Πολύχρωμο Σχολείο.

  • Είστε επαγγελματίας στον τομέα της πρωτοβάθμιας ή δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (δάσκαλος/-α, σχολικός σύμβουλος, σχολικός ψυχολόγος, κ.λπ.); 
  • Είστε μαθητής/-ρια ή γονιός που έχει βιώσει ή έχετε υπάρξει μάρτυρας περιστατικών Ομοφοβικού και Τρανσφοβικού εκφοβισμού; 
  • Ανήκετε σε κάποιον οργανισμό που υποστηρίζει τα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων;
  • Είστε αποφασισμένος/-η να καταπολεμήσετε τις διακρίσεις λόγω φύλου και σεξουαλικού προσανατολισμού;

Βοηθήστε το έργο μας!


Πώς μπορείτε να συμμετάσχετε;

  • Ως δάσκαλος/-α, θα εκπαιδευτείτε και θα αναπτύξετε τις ικανότητές σας για την αντιμετώπιση της εκφοβιστικής συμπεριφοράς στο σχολικό περιβάλλον (πρόκληση προκαταλήψεων και εκφοβισμού, υποστήριξη των ΛΟΑΤΚΙ+ νέων, ενίσχυση της συμμετοχής των γονέων κ.λπ.).
  • Ως επαγγελματίας στον τομέα της εκπαίδευσης, εκπρόσωπος της κοινωνίας των πολιτών ή υπεύθυνος/-η χάραξης πολιτικής, θα συμμετάσχετε σε στρατηγικά εργαστήρια για την αλλαγή αντιλήψεων υπεύθυνων για διακρίσεις λόγω σεξουαλικής πολυμορφίας, με την ανάπτυξη και εφαρμογή ενός εθνικού σχεδίου δράσης για την καταπολέμηση του Ομοφοβικού και Τρανσφοβικού εκφοβισμού. 
  • Ως γονέας ή μαθητής/-ρια, θα συμμετάσχετε σε στοχευμένες δράσεις ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης, ενισχύοντας τις γνώσεις σας και βοηθώντας τη διάδοση του λόγου κατά των διακρίσεων λόγω φύλου και σεξουαλικού προσανατολισμού.

Ενδιαφέρεστε να συμμετάσχετε ή να ενημερωθείτε για το έργο; 

Εγγραφείτε μέσω της φόρμας συμμετοχής!

Κοινωνικό φύλο, διεμφυλικά παιδιά και υποστηρικτικοί γονείς

Γεώργιος Φραγκάκης

Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπευτής

 

Μαρία Τερζοπούλου

Φοιτήτρια Κοινωνικής Εργασίας

 

Πηγή: animartists.com


Βγαίνοντας από την ντουλάπα φορούσε τα αγαπημένα του «ρούχα»!

Η έννοια του κοινωνικού φύλου στην παιδική ηλικία δύσκολα μπορεί να αποδοθεί με μεγαλύτερη λεπτότητα και τρυφερότητα απ’ ό, τι στην αυθεντική φιγούρα του Georges DuFresne, τον νεαρό ηθοποιό που παίζει τον Λουντοβίκ Φαμπρέ στην βελγική ταινία «Ma Vie en Rose» («Η Ζωή μου στα Ροζ») του Alain Berliner που προβλήθηκε το 1997.

Ο Λουντοβίκ ήταν μόλις επτά ετών όταν φόρεσε για πρώτη φορά «κοριτσίστικα ρούχα», μια πράξη στην θέαση της οποίας η κοινωνία και το οικογενειακό του πλαίσιο επέμεναν πως ήταν απερίσκεπτη και αυθαίρετη μιας και τα ρούχα αυτά «ανήκαν» στο αντίθετο φύλο. Για την ακρίβεια, στην αρχή της ταινίας, η συνολική συμπεριφορά του θεωρήθηκε από την οικογένειά του ως μια γοητευτική εκκεντρικότητα που σύντομα θα ξεπεράσει, όμως, πολύ σύντομα κατάλαβαν πως πρόκειται για κάτι πιο βαθύ. Η αντίληψη που είχαν για την έννοια του φύλου άρχισε σιγά – σιγά να μετακινείται και όλο αυτό το επίμονο όνειρο του Λουντοβίκ, να παντρευτεί και να ζήσει ως κοριτσάκι, φαίνεται να βάζει σε κίνδυνο τόσο τον γάμο των γονιών του όσο και την δουλειά του πατέρα του με αποτέλεσμα να αναγκαστούν στο τέλος, όλοι μαζί, να μετακομίσουν.

Ακόμα και αν η υπόθεση της ταινίας φαίνεται αρκετά προβλέψιμη και σχετικά αναμενόμενη λόγω του ότι είμαστε συνηθισμένοι να ακούμε τέτοια περιστατικά, εντύπωση κάνει πως, ακόμα και σε στιγμές μέγιστου άγχους, οι γονείς του δεν σταμάτησαν ποτέ να αγαπάνε και να δείχνουν τα συναισθήματά τους στο παιδί τους, ακόμα και αν η δεδομένη κατάσταση τους δυσκόλευε φανερά. Το εμπιστεύονταν τόσο που σταδιακά, με την στάση τους, του έδιναν χώρο και χρόνο να τους μάθει με την σειρά του τον δικό του κόσμο και εκείνος, μέσα από την αποδοχή τους, την ενσυναίσθηση και την αυθεντικότητα τους, μετατρέπει ένα απίστευτο μάθημα βιολογίας σε μια εξαιρετικά έξυπνη εξήγηση για τη σύγχυση της έννοιας του φύλου:

 

«όταν ο Θεός διανείμει τα χρωμοσώματα», εξηγεί σοβαρά στους γονείς του, «το χρωμόσωμα που θα με έκανε κοριτσάκι, τυχαία έχασε τον δρόμο του και κατέληξε στα σκουπίδια».

 Continue reading

«Ακρωτηριάζουν» από κούνια τα intersex άτομα στην Κύπρο

Πηγή: REPORTER

Της Μαρίας Στυλιανού 


Παντελής άγνοια επικρατεί στην Κύπρο σε σχέση με τα intersex άτομα, γεγονός που αποβαίνει σε βάρος τόσο των ανθρώπων αυτών όσο και των οικογενειών τους.
Δύο είναι οι καταγεγραμμένες περιπτώσεις παιδιών που γεννήθηκαν ως intersex («αληθής ερμαφροδιτισμός)  τα τελευταία τρία χρόνια στο Μακάρειο νοσοκομείο. Υπολογίζεται ωστόσο ότι ο αριθμός είναι μεγαλύτερος, καθώς δεν υπάρχουν στοιχεία τόσο για τα προηγούμενα χρόνια όσο και από τις ιδιωτικές κλινικές.
 
Με βάση μαρτυρίες που υπάρχουν από το εξωτερικό, στις πλείστες των περιπτώσεων, τα παιδιά αυτά μεγαλώνοντας βιώνουν έναν απίστευτο γολγοθά,  εξ αιτίας της άγνοιας αλλά και των νομοθεσιών, που σπρώχνουν τους γονείς τους να τα υποβάλουν σε άρον άρον επέμβαση διόρθωσης, με άμεσο κίνδυνο το φύλο που θα επιλεγεί να διατηρηθεί, να μην είναι τελικά αυτό στο οποίο το παιδί ανήκει. Και στην Κύπρο όμως η κατάσταση δεν είναι διαφορετική. Αντίθετα, η γνώση γύρω από αυτό το θέματα είναι μηδενική. Τα δύο παιδιά που γεννήθηκαν ως intersex στο Μακάρειο, υποβλήθηκαν αμέσως σε χειρουργική επέμβαση, κατόπιν συναίνεσης των γονιών τους, προκειμένου να καθοριστεί το φύλο τους.  Εξάλλου, άλλη μια, σοβαρή περίπτωση, είναι αυτή ενός παιδιού που βρίσκεται στη εφηβεία και φοιτά σε λύκειο της Κύπρου. Το παιδί αυτό, όπως ανέφερε η βουλευτής του ΔΗΚΟ, Στέλλα Κυριακίδου, γεννήθηκε ως intersex, υποβλήθηκε σε επέμβαση και σήμερα αισθάνεται ότι δεν ανήκει στο φύλο, με το οποίο είναι δηλωμένο στα επίσημα έγγραφα της Δημοκρατίας.
 

Continue reading

Σχετικά με δημοσιεύματα για θέση Παιδοψυχιατρικής Εταιρίας για την Νομική Αναγνώριση της Ταυτότητας Φύλου

Τις τελευταίες ημέρες διαβάσαμε παραπλανητικούς πηχυαίους τίτλους σε ΜΜΕ, από πλευρές του πολιτικού φάσματος που αντίκεινται στην Νομική Αναγνώριση της Ταυτότητας Φύλου και τα ανθρώπινα δικαιώματα που αυτή έρχεται να προασπίσει.

Είναι ανησυχητικό ότι τα δημοσιεύματα αυτά χρησιμοποιούν την ανακοίνωση της Ελληνικής Παιδιατρικής Εταιρίας, σαφώς με τον δικό τους τρόπο κατανόησης, για μικροπολιτικές σκοπιμότητες. Ενισχύουν τον κοινωνικό στιγματισμό, την παθολογικοποίηση και τον κοινωνικό πανικό και δεν βοηθούν σε καμία περίπτωση την επικράτηση ενός νηφάλιου κλίματος διαλόγου, ώστε οι πολίτες να προσεγγίσουν το ζήτημα ψύχραιμα και με σεβασμό ως προς τα άτομα που τα αφορά.

Θεωρούμε ότι  η χρονική συγκυρία της ανακοίνωσης αυτής είναι τουλάχιστον ατυχής, γιατί:

  1. Είναι γνωστά τα αρνητικά ιστορικά προηγούμενα όπου η πολιτική ενέπλεξε την επιστήμη της ψυχιατρικής σε ζητήματα δικαιωμάτων για δικούς της λόγους, με ολέθρια αποτελέσματα.
  2. Οι επιστημονικές θέσεις που εκφράζονται, πέραν του ότι οι ίδιες βρίσκονται σε περίοδο έντονης αναθεώρησης, εύκολα μεταφράζονται σε επιθετικά πολιτικά συνθήματα.
  3. Αν και ο κοινωνικός διάλογος δεν είναι επιστημονικό συνέδριο, κληθήκαμε ως πολίτες να σκεφτούμε με βάση στοιχεία που δεν λαμβάνουν υπόψη τους τις τελευταίες αναθεωρήσεις της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Εταιρείας ( 2012), τα βασικά πορίσματα του APA Task Force για τα διαφυλικά άτομα (Byne et al 2012), τις εργασίες της WPATH για τα διαγνωστικά κριτήρια του ICD-11 (2013) και τις πρόσφατες δημοσιεύσεις οδηγιών μετά το SoC της WPATH(2011) από το UCSF (M.B.Deutch, 2016).
  4. Παραβλέπονται τα ίντερσεξ άτομα.
  5. Δεν ενισχύεται η από-στιγματοποίηση των ατόμων με διαφορετική από το γενικό πληθυσμό ταυτότητα φύλου.

Θα ήταν θετικό για την διασφάλιση της δημοκρατικότητας και των αδιαπραγμάτευτων ατομικών δικαιωμάτων στην κοινωνία μας να μην βγαίνουν τέτοιες βιαστικές τοποθετήσεις πάνω σε ζητήματα άμεσης πολιτικής επικαιρότητας, που θέτουν την επιστημονική «αυθεντία» σε πολιτική χρήση,

Δυστυχώς στην Ελλάδα λείπει συστηματική εμπειρία και οι αντίστοιχες σχολές δεν έχουν μελετήσει και διδάξει εξειδικευμένα τα αντικείμενα αυτά. Χωρίς αυτό να συνεπάγεται απαξίωση και υποβάθμιση των ψυχιάτρων και του έργου τους, δεν είναι, όμως, δυνατόν να γίνεται επίκληση της ψυχιατρικής επιστήμης όταν τίθενται ζητήματα διαμόρφωσης κοινωνικών πολιτικών και διασφάλισης των ατομικών ελευθεριών των ανθρώπων.

Πέρα από την παγκοσμίως γνωστή κίνηση στην ψυχιατρική για αποπαθολογικοποίηση και αποστιγματισμό, είναι θετικό να επιτευχθεί επαφή με την κοινωνία των πολιτών. Δεν θα πρέπει να προτάσσεται η γνώση μιας από καθ’ έδρας επιστήμης που ορίζει με απόλυτους όρους τι είναι «σωστό» και τι «λάθος» και η νομιμοποίηση των σχετικών αποφάσεων βάσει αυτής της γνώσης – κάτι που, όπως μας έχει δείξει η ιστορία, έχει οδηγήσει σε ολέθριες καταστάσεις και σε διωγμούς ανθρώπων – αλλά στο επίκεντρο θα πρέπει να τεθεί το προσωπικό βίωμα των ίδιων των ανθρώπων μέσα από μία πολύπλευρη κοινωνιολογική, ανθρωπολογική και ιστορική προσέγγιση του φύλου.

Στη βάση των παραπάνω, συντασσόμαστε με το κείμενο-απάντηση της Colour Youth – Κοινότητα LGBTQ Νέων Αθήνας και στο γενικότερο, διεθνές πλέον αίτημα για την αποπαθολογικοποίηση των τρανς, ίντερσεξ και μη δυαδικών ταυτοτήτων και ανθρώπων, ζητώντας:

  • Αποπαθολογικοποίηση των τρανς και μη δυαδικών ταυτοτήτων και των ίντερσεξ ανθρώπων, χωρίς να επηρεάζεται αρνητικά η πρόσβαση ενός ατόμου σε υπηρεσίες υγείας σχετικές με το φύλο ή τα χαρακτηριστικά του φύλου (βάσει του μοντέλου της Μάλτας).
  • Δημιουργία μηχανισμού ελέγχου και ενστάσεων για τις αποφάσεις των επιστημόνων υγείας σχετικά με τη διαδικασία επαναπροσδιορισμού φύλου ώστε να αποδομηθεί κατά το δυνατόν η σχέση εξουσίας ανάμεσα σε επιστήμονες υγείας και τρανς ανθρώπων.
  • Εξασφάλιση παροχής δωρεάν ψυχολογικής υποστήριξης από εκπαιδευμένους και ευαισθητοποιημένους ειδικούς ψυχικής υγείας κατά τη διάρκεια της διαδικασίας της νομικής αναγνώρισης της ταυτότητας φύλου ή/και του ιατρικού επαναπροσδιορισμού φύλου μόνο σε όσα άτομα το επιθυμούν στα πλαίσια της δημόσιας ασφάλισης.
  • Ποινικοποίηση της “θεραπείας μεταστροφής” της ταυτότητας φύλου και του σεξουαλικού προσανατολισμού, ειδικά από ειδικούς υγείας και ψυχικής υγείας.

Τελειώνοντας, επιτρέψτε μας να επισημάνουμε ότι «Πλέον, τείνουμε προς έναν σύγχρονο βιολογικό αναγωγισμό στον τρόπο ερμηνείας και αντιμετώπισης των ψυχικών διαταραχών ως απόρροια εγκεφαλικών διαταραχών και δυσλειτουργιών, που μας φέρνει στο μυαλό τις επιστημονικά ανερμάτιστες και πολιτικά ολέθριες ευγονικές θεωρίες του β’ μισού του 19ου αιώνα, με τεράστιες συνέπειες και για όσους/ες διαγιγνώσκονται ως «ψυχικά ασθενείς», καθώς το στίγμα και ο αποκλεισμός που συνοδεύουν την ψυχική ασθένεια «νομιμοποιούνται» μέσω επιστημονικών και, άρα, a priori «αντικειμενικών» και ακλόνητων δεδομένων που δεν επιδέχονται αμφισβήτηση ή πολιτική κριτική.” (Βάσσια Λέκκα, Ψυχική Υγεία, γνώση και (αντι)εξουσία. Συζήτηση, 03 Απρ 2017)

Πολύχρωμο Σχολείο,
9/10/17