Τον πρώτο οδηγό στην ελληνική γλώσσα για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των ίντερσεξ ατόμων διαθέτει επίσημα ο Oii Europe

O Oii Europe είναι ο μόνος οργανισμός-ομπρέλα που διευθύνεται από ίντερσεξ άτομα και εργάζεται πάνω  στα ανθρώπινα δικαιώματα των ίντερσεξ ανθρώπων στην Ευρώπη. Ιδρύθηκε την Παγκόσμια Ημέρα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων 12 Δεκεμβρίου 2012 στη Στοκχόλμη, κατά τη διάρκεια του 2ου International Intersex Forum.

Το  Πολύχρωμο Σχολείο παρουσιάζει με χαρά τον οδηγό «Υπερασπίζοντας τα ανθρώπινα δικαιώματα των ίντερσεξ  ατόμων.  Πώς μπορείς να βοηθήσεις;» στην ελληνική γλώσσα.  Τη μετάφραση και την επιμέλεια του οδηγού πραγματοποίησαν τα μέλη του Πολύχρωμου Σχολείου Μαρία Πατεράκη και Φαίη Ορφανίδου (μετάφραση) και Ειρήνη Συμεωνίδου (επιμέλεια κειμένου). Τη γραφιστική επιμέλεια έκανε ο Παναγιώτης Ζαχουλίτης.

Μπορείτε να βρείτε τον οδηγό εδώ.

ΠΕΡΙ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ: Δεν επιλέγεται, δεν κολλιέται, δεν αλλάζει

Πηγή: www.patris.gr 


Η σεξουαλική ταυτότητα ενός ανθρώπου δεν είναι αποτέλεσμα επιλογής, δεν είναι “κολλητική” και δεν αλλάζει.

Γονείς και εκπαιδευτικοί έχουν στην πλειονότητά τους άγνοια για το σοβαρό και ευαίσθητο αυτό θέμα, το οποίο αναπτύχθηκε σε παιδιατρική ημερίδα που έγινε στο Ηράκλειο από την Παιδιατρική Κλινική και τη Μονάδα Εντατικής Νοσηλείας Νεογνών του Βενιζελείου με ομιλήτρια τη σχολική σύμβουλο, διδάκτωρ του Πανεπιστημίου του Ελσίνκι, Μαργαρίτα Γερούκη.

Η κα Γερούκη, η οποία αναφέρθηκε στη σεξουαλική ταυτότητα και τον σεξουαλικό προσανατολισμό των εφήβων, μίλησε στην “Π”, δίνοντας απαντήσεις σε ερωτήματα που προβληματίζουν μεταξύ άλλων πολλούς γονείς, οι οποίοι δεν ξέρουν πώς να συμπεριφερθούν στα παιδιά τους.

Η κα Γερούκη ανέφερε ότι ένα παιδί αντιλαμβάνεται την ταυτότητα του φύλου του σε ηλικία 2-3 ετών και 1-2 χρόνια αργότερα αντιλαμβάνεται τη μονιμότητα του φύλου του.

Όπως εξήγησε, μια μειοψηφία παιδιών ανήκουν στην κατηγορία των διεμφυλικών, δηλαδή των παιδιών που αισθάνονται ότι το βιολογικό φύλο τους δεν τους αντιπροσωπεύει. Μια ακόμη μειοψηφία αφορά τα παιδιά που, όπως εξήγησε με απλά λόγια, τα γεννητικά τους όργανα δεν είναι ξεκάθαρα.

Η κα Γερούκη τόνισε ότι οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί πρέπει να είναι ενημερωμένοι για τη διαφορετικότητα, κάτι που δεν συμβαίνει.

“Σε μεγάλο βαθμό υπάρχει άγνοια” είπε, σημειώνοντας ότι “οι εκπαιδευτικοί είναι εκείνοι που θα πρέπει να είναι σε θέση να γνωρίζουν και να ενημερώνουν τους γονείς που δεν ξέρουν πώς να συμπεριφερθούν για παράδειγμα στο αγόρι τους, που επιμένει να παίζει με κούκλες”.

Η σχολική σύμβουλος τόνισε: “Μπορεί η πλειονότητα των ανθρώπων να είναι ετεροφυλόφιλοι, αλλά ένα 5%-10% είναι ομοφυλόφιλοι και αυτό που μπορώ να σας πω είναι πως το θέμα της διαφορετικότητας είναι τόσο παλιό όσο ο άνθρωπος”.

“Υπάρχουν πολλές θεωρίες που αφορούν στα γονίδια, τις ορμόνες, την ψυχολογία, τα κοινωνικά τραύματα κ.ά. αναφορικά με το θέμα της ταυτότητας του φύλου. Αυτά που πρέπει να πούμε ξεκάθαρα όμως είναι ότι δεν είναι επιλογή, δεν είναι “κολλητικό”, (δεν μπορεί να προκύψει από μιμητισμό επειδή το κάνουν και άλλοι) και δεν αλλάζει”, υπογράμμισε.

“Οι γονείς μας λένε:  “Ο γιος μου παίζει με κούκλες, τι να κάνω;”

Η κα Γερούκη λέει ότι πάρα πολλοί γονείς αισθάνονται μεγάλο άγχος και αμηχανία απέναντι στο παιδί τους που κάνει διαφορετικά πράγματα από εκείνα που θα ήθελαν και θα περίμεναν.

“Μας λένε ότι ο γιος τους αντί να παίζει μπάλα προτιμάει τις κούκλες ή ότι κλαίει όταν τον πιέζουν να παίξει αγορίστικα παιχνίδια με τους φίλους του”.

Στο ερώτημα ποια θα πρέπει να είναι η στάση των γονιών η ίδια σημειώνει:

Εάν θέλετε ευτυχισμένα παιδιά…

“Ο γονιός πρέπει να διαβάσει, να ενημερωθεί, να προσπαθήσει να καταλάβει. Να κατανοήσει ότι δεν μπορεί να αλλάξει τα πράγματα και όχι μόνο πρέπει να αποδεθχεί το παιδί του αλλά να το κάνει να νιώσει ασφαλές. Εάν θέλουμε να έχουμε ευτυχισμένα παιδιά, πρέπει να το αποδεχθούμε και να τα υπερασπιστούμε μέχρι το τέλος”.

Οι έμφυλες ταυτότητες πάνε θεματική εβδομάδα – Έρευνα του Πολύχρωμου Σχολείου για την εμπειρία των εκπαιδευτικών από την υλοποίηση του θεματικού άξονα «Έμφυλες Ταυτότητες» το σχολικό έτος 2016-2017

Από τα μέλη του Πολύχρωμου Σχολείου: Μαρία Πατεράκη, Φαίη Ορφανίδου, Άγγελο Σκίμπα


Σε συνέχεια της έντονης δημόσιας συζήτησης για τη θεματική εβδομάδα γενικότερα και τον άξονα των έμφυλων ταυτοτήτων ειδικότερα, το Πολύχρωμο Σχολείο έκρινε σημαντικό να διεξαγάγει έρευνα για την εμπειρία των εκπαιδευτικών από την υλοποίηση των σχετικών δράσεων. Ο στόχος ήταν να προκύψουν στοιχεία σχετικά με τους τρόπους που επέλεξαν οι εκπαιδευτικοί να επικοινωνήσουν ζητήματα που άπτονται των Έμφυλων Ταυτοτήτων, το κλίμα συνεργασίας των μελών των Συλλόγων Διδασκόντων αλλά και τη συνεργασία τους με τους γονείς/κηδεμόνες, τη γνώση και τη στάση των παιδιών, τη γνώση και τη στάση των εκπαιδευτικών, την ανάγκη επανάληψης παρόμοιων δράσεων και την ανάγκη επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών πάνω σε ΛΟΑΤΚΙ θέματα συγκεκριμένα.

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε μέσω ενός ερωτηματολογίου σε έντυπη και σε ηλεκτρονική μορφή, το οποίο ήταν διαθέσιμο, μέσω της ιστοσελίδας του Πολύχρωμου Σχολείου, από τον Μάιο μέχρι και τον Αύγουστο του 2017. Συλλέχθηκαν 45 ερωτηματολόγια, από την ανάλυση των οποίων προέκυψαν αξιοσημείωτα συμπεράσματα.

Οι εκπαιδευτικοί δεν περιορίστηκαν αποκλειστικά στο προτεινόμενο υλικό του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΙΕΠ), αλλά αναζήτησαν και άλλες πηγές. Μέσα από αυτή τη διαδικασία υπήρξε εμπλουτισμός γνώσεων, ενδυνάμωση και ενίσχυση του παιδαγωγικού ρόλου. Αν και η κινδυνολογία που επικράτησε με την ανακοίνωση της Θεματικής Εβδομάδας είχε αρνητικές συνέπειες στη στάση των εκπαιδευτικών, τελικά προκύπτει πως οι εκπαιδευτικοί είναι θετικοί στο να υπάρξουν παρόμοιες δράσεις στο μέλλον, με άλλη συχνότητα και άλλη οργάνωση, ενώ ζητούν επιμόρφωση πάνω σε ΛΟΑΤΚΙ θέματα.

Σε ό,τι αφορά τη στάση και τη γνώση των παιδιών, στοιχείο εξίσου σημαντικό, αυτό που προκύπτει είναι ότι μπορεί να μην έχουν γνώση για ζητήματα που άπτονται των Έμφυλων Ταυτοτήτων, αλλά είναι πιο ανοιχτά στο να μάθουν και, σύμφωνα με τους εκπαιδευτικούς, να εμπλακούν σε δράσεις στο μέλλον.

Γνωρίζοντας ότι η σχολική κοινότητα περιλαμβάνει και τους γονείς/κηδεμόνες, μπορεί να ήταν λίγοι οι εκπαιδευτικοί που επέκτειναν τις δράσεις και προς τους γονείς, όμως αυτοί που το έκαναν είχαν καλή συνεργασία και ικανοποιητικό αποτέλεσμα.

Έρευνα Έμφυλες Ταυτότητες - Πολύχρωμο Σχολείο 2017-2018

 

Μπορείτε να κατεβάσετε το αρχείο πατώντας εδώ

Ας καταπολεμήσουμε τον ομοφοβικό και τρανσφοβικό εκφοβισμό στα σχολεία!

Το νέο Ευρωπαϊκό έργο Combating HOMophoBic And Transphobic bullying in schools (HOMBAT) έχει ως στόχο την δημιουργία ενός αξιόπιστου και βιώσιμου πλαισίου πρόληψης και αντιμετώπισης του ομοφοβικού και τρανσφοβικού εκφοβισμού στα σχολεία σε Ελλάδα, Κύπρο και Λιθουανία.Το έργο υλοποιείται στην Ελλάδα από το ΚΜΟΠ σε συνεργασία με το Πολύχρωμο Σχολείο.

  • Είστε επαγγελματίας στον τομέα της πρωτοβάθμιας ή δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (δάσκαλος/-α, σχολικός σύμβουλος, σχολικός ψυχολόγος, κ.λπ.); 
  • Είστε μαθητής/-ρια ή γονιός που έχει βιώσει ή έχετε υπάρξει μάρτυρας περιστατικών Ομοφοβικού και Τρανσφοβικού εκφοβισμού; 
  • Ανήκετε σε κάποιον οργανισμό που υποστηρίζει τα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων;
  • Είστε αποφασισμένος/-η να καταπολεμήσετε τις διακρίσεις λόγω φύλου και σεξουαλικού προσανατολισμού;

Βοηθήστε το έργο μας!


Πώς μπορείτε να συμμετάσχετε;

  • Ως δάσκαλος/-α, θα εκπαιδευτείτε και θα αναπτύξετε τις ικανότητές σας για την αντιμετώπιση της εκφοβιστικής συμπεριφοράς στο σχολικό περιβάλλον (πρόκληση προκαταλήψεων και εκφοβισμού, υποστήριξη των ΛΟΑΤΚΙ+ νέων, ενίσχυση της συμμετοχής των γονέων κ.λπ.).
  • Ως επαγγελματίας στον τομέα της εκπαίδευσης, εκπρόσωπος της κοινωνίας των πολιτών ή υπεύθυνος/-η χάραξης πολιτικής, θα συμμετάσχετε σε στρατηγικά εργαστήρια για την αλλαγή αντιλήψεων υπεύθυνων για διακρίσεις λόγω σεξουαλικής πολυμορφίας, με την ανάπτυξη και εφαρμογή ενός εθνικού σχεδίου δράσης για την καταπολέμηση του Ομοφοβικού και Τρανσφοβικού εκφοβισμού. 
  • Ως γονέας ή μαθητής/-ρια, θα συμμετάσχετε σε στοχευμένες δράσεις ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης, ενισχύοντας τις γνώσεις σας και βοηθώντας τη διάδοση του λόγου κατά των διακρίσεων λόγω φύλου και σεξουαλικού προσανατολισμού.

Ενδιαφέρεστε να συμμετάσχετε ή να ενημερωθείτε για το έργο; 

Εγγραφείτε μέσω της φόρμας συμμετοχής!

Κοινωνικό φύλο, διεμφυλικά παιδιά και υποστηρικτικοί γονείς

Γεώργιος Φραγκάκης

Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπευτής

 

Μαρία Τερζοπούλου

Φοιτήτρια Κοινωνικής Εργασίας

 

Πηγή: animartists.com


Βγαίνοντας από την ντουλάπα φορούσε τα αγαπημένα του «ρούχα»!

Η έννοια του κοινωνικού φύλου στην παιδική ηλικία δύσκολα μπορεί να αποδοθεί με μεγαλύτερη λεπτότητα και τρυφερότητα απ’ ό, τι στην αυθεντική φιγούρα του Georges DuFresne, τον νεαρό ηθοποιό που παίζει τον Λουντοβίκ Φαμπρέ στην βελγική ταινία «Ma Vie en Rose» («Η Ζωή μου στα Ροζ») του Alain Berliner που προβλήθηκε το 1997.

Ο Λουντοβίκ ήταν μόλις επτά ετών όταν φόρεσε για πρώτη φορά «κοριτσίστικα ρούχα», μια πράξη στην θέαση της οποίας η κοινωνία και το οικογενειακό του πλαίσιο επέμεναν πως ήταν απερίσκεπτη και αυθαίρετη μιας και τα ρούχα αυτά «ανήκαν» στο αντίθετο φύλο. Για την ακρίβεια, στην αρχή της ταινίας, η συνολική συμπεριφορά του θεωρήθηκε από την οικογένειά του ως μια γοητευτική εκκεντρικότητα που σύντομα θα ξεπεράσει, όμως, πολύ σύντομα κατάλαβαν πως πρόκειται για κάτι πιο βαθύ. Η αντίληψη που είχαν για την έννοια του φύλου άρχισε σιγά – σιγά να μετακινείται και όλο αυτό το επίμονο όνειρο του Λουντοβίκ, να παντρευτεί και να ζήσει ως κοριτσάκι, φαίνεται να βάζει σε κίνδυνο τόσο τον γάμο των γονιών του όσο και την δουλειά του πατέρα του με αποτέλεσμα να αναγκαστούν στο τέλος, όλοι μαζί, να μετακομίσουν.

Ακόμα και αν η υπόθεση της ταινίας φαίνεται αρκετά προβλέψιμη και σχετικά αναμενόμενη λόγω του ότι είμαστε συνηθισμένοι να ακούμε τέτοια περιστατικά, εντύπωση κάνει πως, ακόμα και σε στιγμές μέγιστου άγχους, οι γονείς του δεν σταμάτησαν ποτέ να αγαπάνε και να δείχνουν τα συναισθήματά τους στο παιδί τους, ακόμα και αν η δεδομένη κατάσταση τους δυσκόλευε φανερά. Το εμπιστεύονταν τόσο που σταδιακά, με την στάση τους, του έδιναν χώρο και χρόνο να τους μάθει με την σειρά του τον δικό του κόσμο και εκείνος, μέσα από την αποδοχή τους, την ενσυναίσθηση και την αυθεντικότητα τους, μετατρέπει ένα απίστευτο μάθημα βιολογίας σε μια εξαιρετικά έξυπνη εξήγηση για τη σύγχυση της έννοιας του φύλου:

 

«όταν ο Θεός διανείμει τα χρωμοσώματα», εξηγεί σοβαρά στους γονείς του, «το χρωμόσωμα που θα με έκανε κοριτσάκι, τυχαία έχασε τον δρόμο του και κατέληξε στα σκουπίδια».

 Continue reading